Sciencefiction als genre
Twee plaatjes die weergeven hoe ik over science fiction denk. De kern is menselijk bewustzijn, aangevuld met technologie. Het universum roept ons, om er onze plaats in te nemen.
Die elementen spelen in de serie GAUL een grote rol.
Fantasy als genre
Fantasy is in mijn beleving altijd iets van goed en kwaad. Het maakt niet uit of het over elfjes, aliens of bovennatuurlijke wezens gaat. Mensen komen ermee in aanraking, en reageren er op. Hopelijk op het goede, maar vaker is het kwaad zeer aantrekkelijk en machtig.
Sciencefiction in combinatie met fantasy
Inleiding tot De Sythal
Waar de serie zich onderscheidt
De Sythal is een young adult sciencefictionserie over de vraag of verbeeldingskracht sterk genoeg kan zijn om een vernietigende toekomst te keren. Het onderscheidende uitgangspunt is scherp: Lars Anker kan zich een andere werkelijkheid voorstellen. Pas wanneer hij bereid is leiding te nemen over de gevolgen daarvan, krijgt zijn gave werkelijk betekenis. Zo verbindt de serie spanning en wereldbouw met actuele vragen over macht, angst, eigenbelang en morele verantwoordelijkheid. Kan de mens, ondanks oorlog, haat en wantrouwen, toch kiezen voor een betere weg? Als Lars zijn visioen niet leert beheersen en verdedigen, dreigt de mensheid af te glijden naar zelfvernietiging.
Waarom dit verhaal relevant is
De wereld van Lars is een herkenbare, alternatieve versie van onze eigen wereld. Mensen maken dezelfde fouten: ze misbruiken macht, kiezen voor eigenbelang en wantrouwen wie anders is. Daardoor wordt de mensheid niet alleen bedreigd van buitenaf, maar vooral door haar eigen keuzes. Juist daarin ligt de relevantie van De Sythal: de serie biedt geen makkelijke hoop, maar laat zien dat verandering pas geloofwaardig wordt wanneer iemand houvast durft te bieden en verantwoordelijkheid neemt.
Lars en zijn vrienden staan er niet alleen voor. De Tijdelfen van de Sythal proberen de mensheid te beschermen en richting te geven, terwijl de Verdelgers juist aansturen op zelfvernietiging en kernoorlog. Die tegenstelling geeft de reeks een duidelijke motor, maar voorkomt simpele zwart-witlogica. Het echte gevecht draait om de vraag welke kant de mens zelf kiest. Voor Lars betekent dit dat zijn gave geen uitzonderlijke eigenschap blijft, maar uitgroeit tot een vorm van leiderschap. Hij moet leren keuzes te maken die verder reiken dan zijn eigen veiligheid en die bepalend kunnen worden voor het lot van de mensheid.
Voor wie de reeks bedoeld is
Voor young adults werkt deze reeks vooral doordat de grote thema’s persoonlijk blijven. De serie spreekt lezers aan die houden van spanning, morele dilemma’s en personages die moeten kiezen wie ze willen worden wanneer de wereld om hen heen steeds gevaarlijker wordt. De vraag naar de toekomst van de mensheid wordt steeds verbonden met Lars’ keuzes, vriendschappen en groei. Daardoor blijft het verhaal toegankelijk, ook wanneer de inzet groter wordt.
Hoe de vier boeken groeien
De vierdelige opzet geeft de serie een heldere groeilijn. In de eerste twee boeken zitten Lars Anker en zijn vriendin Esmee Dijkers nog op het lyceum in Alphen aan den Rijn. Lezers maken zo kennis met Lars’ gave, zijn vriendschappen en de eerste conflicten in een herkenbare omgeving. In de laatste twee delen wordt de schaal bewust groter. Het verhaal verschuift grotendeels naar Duitsland, waar Lars betrokken raakt bij een strijd om de toekomst van de wereld. Binnen de leefgemeenschap met de veelzeggende naam Twilight Zone groeit zijn missie uit tot het centrale perspectief van de reeks. De mensheid mag niet eindigen in vernietiging; zij moet een plek opeisen tussen de ruimtevarende volkeren.
Bedenker van toekomst verbeeld: Lars Anker, Idunna, Esmee en Mira (bitchfight)
