


Fluitspel bij de laatste brug
Volgende pagina
Vorige pagina
Het boek Fluitspel bij de laatste brug begint wanneer Detlev bijna zes jaar onder de schuilnaam Jack Karlsson als pijper bij het Korps Laikaanse Mariniers heeft gediend. Als zijn contract is afgelopen, zal hij teruggaan naar de aarde. Daar wacht hem een lange en loodzware opleiding, bij de drie zusters Moyra, Themba en Lucia. Zij zullen hem gaan voorbereiden op de dag dat hij heer van de Aytons zal worden.
April is ondertussen een zelfbewuste meid van achttien geworden, die zeer gevoelig is voor het verhaal van de mensheid. Ze weet soms exact wat er staat te gebeuren. Haar tweede bijzondere eigenschap is haar stem. Zijn kan niet alleen mooi zingen, maar ze kan macht in haar stem leggen, waarmee ze mensen kan dwingen te doen wat ze wil. Ze koestert nog altijd de hoop, dat ze ooit Detlev zal terugvinden. En daar heeft ze zich ook heel goed op voorbereid.
Wanneer Detlev ontdekt dat het Consortium hem weer op het spoor is gekomen, laat hij zich overplaatsen naar een compagnie, die naar Gaul gaat, om daar mee te doen aan de jaarlijkse parade op Aytondag. In het kader van een promotiecampagne om de naam van het Korps te verbeteren, is Detlev als doedelzakspeler uitgenodigd om op de bruiloft van zijn vroegere vriend Artus te spelen. In Gaul ontmoet hij echter niet alleen oude vrienden, hij komt ook een oude vijand tegen. Er hangt duidelijk liefde in de lucht, maar de vijand slaapt niet en is genadeloos.
In dit deel van het verhaal wordt ook meer inzicht gegeven in de Solaire ruimte. Naast Laika en Heraut bewoont de mens ook ruimtekolonies als Membran, Basar en Werft.
En dat is nog maar het begin van het grote avontuur van de mens in het universum. De sterren, de ontelbare sterren, wachten met stijgend ongeduld op de komst van de mensheid. Wie zal hen daarheen op weg helpen?
Over de titel: de “laatste brug” is een onderdeel van de Gaulse mythologie. Tussen deze wereld en de wereld van het Licht ligt een onpeilbaar diepe afgrond. Over die afgrond voert een oude stenen brug de zielen naar de overzijde. Dit beeld wordt op twee manieren gebruikt in dit boek. Hoe? Tja, dat moet u zelf maar gaan lezen.
Detlev Keller, 22 jaar.
Lang, atletisch gebouwd. Intelligent en sensitief. Erfelijk belast met cel regeneratie cyclus, die hem heel lang zal laten leven. Type: keeper, de eenzame wachter, die wil voorkomen dat zijn ploeg het onderspit delft. Meer een toeschouwer dan een deelnemer, maar indien nodig grijpt hij in. Hij is een meester van de tweede kring.
April Mewes, 18 jaar.
Kleine, tengere schoonheid. Briljant, impulsief met lef. Extreem gevoelig voor wie mensen zijn en wat hen bezielt. Om die gevoeligheid te trainen, beoefent zij een mentale vorm van buka. Type: Zij ontwikkelt zich tot ‘spelverdeler’, die anderen in de gelegenheid stelt (soms ook pusht) te doen waar ze goed in zijn. Zij heeft een schitterende zangstem, waarmee ze anderen haar wil kan eggen. En ze is al heel lang verliefd op Detlev.
Over liefde, macht en dood
personages

De cover is nog niet klaar
(Andries)
Verleden heb je
Toekomst moet je maken.