vorige pagina
volgende pagina
levensbeschouwelijke vorming
visie op het vak
visie op het vak
Visie
Leven, hoe doe je dat? Wat is echt belangrijk? Wat maakt (mij) gelukkig? Wie ben ik eigenlijk? Hoe ziet de toekomst eruit? Hoe ga je om met teleurstellingen? Waarom is er zoveel onrecht en lijden? Wat heeft het leven voor zin als je straks toch doodgaat?
Leven, hoe doe je dat? Wat is echt belangrijk? Wat maakt (mij) gelukkig? Wie ben ik eigenlijk? Hoe ziet de toekomst eruit? Hoe ga je om met teleurstellingen? Waarom is er zoveel onrecht en lijden? Wat heeft het leven voor zin als je straks toch doodgaat?
Vragen, grote vragen waar je niet altijd bij stil staat. Toch komt iedereen de grote vragen van het leven vroeger of later tegen. Wat dan? Waar vind je antwoorden? Neem je genoegen met de antwoorden die anderen geven? Of ga je zelf op zoek? Maar hoe doe je dat? En wat heb je dan aan levensbeschouwing?
Levensbeschouwing is een kijk op het leven waarin (voorlopige) antwoorden worden gegeven op levensvragen.
Bij levensbeschouwelijke vorming leren leerlingen oog te krijgen voor (hun) levensvragen en maken ze kennis met antwoorden die in de verschillende levensbeschouwingen worden gegeven. Het gaat om visie én vaardigheden.
De vier kernpunten zijn:
Learning about religion (kennis opdoen)
Learning from religion (levensvragenmodel)
Learning from within (standpunt innemen)
Learning in dialogue with (ontmoeting)
Doelstelling
- Levensbeschouwelijke en religieuze vaardigheden (empathie, openheid, communiceren, argumenteren, luisteren, dialoog, (zelf)reflectie, waarderen, argumenteren, construeren, handelen, en de zeven v’s: verlangen, vertrouwen, verwonderen, verbijsteren, verstillen, verwachten, verplichten)
- Kennis en ervaring, ook van binnenuit, van het christendom en haar maatschappelijke relevantie
- Kennis van en begrip voor jodendom, islam, hindoeïsme en boeddhisme en hun maatschappelijke relevantie
- Ethische gevoeligheid, waardering en kennis leren, toepassing in maatschappelijk relevante dilemma’s
- Zingevingmodellen, vanuit religie en humanisme, leren onderscheiden van wetenschappelijk denken
Vier blinden staan om een olifant en betasten het dier. Na een paar minuten krijgt de olifant er genoeg van en loopt weg.
De eerste zegt: ‘Nu weet ik hoe een olifant eruit ziet. Als een grote slang.’
De tweede zegt: ‘Een slang? Eerder als een groot wuivend blad.’
‘Onzin,’ roept de derde. ‘Een olifant ziet er uit als een grote boom.’
‘Ik snap niet wat jullie bedoelen,’ zegt de vierde. ‘Een olifant lijkt het meest op een grote muur.’
Wij mensen staan op vergelijkbare wijze in het leven. We weten er heel wat van, vanuit onze eigen optiek, maar het leven is te groot om helemaal te overzien. Om er meer van te verstaan moeten mensen twee dingen doen: Vertellen wat ze weten en luisteren naar wat de ander weet.
NB: over olifanten gesproken. Ds. Jean-Jacques Suurmond schreef in Trouw de volgende column:
Elk mens ziet zijn of haar eigen olifant.
De eerste zegt: ‘Nu weet ik hoe een olifant eruit ziet. Als een grote slang.’
De tweede zegt: ‘Een slang? Eerder als een groot wuivend blad.’
‘Onzin,’ roept de derde. ‘Een olifant ziet er uit als een grote boom.’
‘Ik snap niet wat jullie bedoelen,’ zegt de vierde. ‘Een olifant lijkt het meest op een grote muur.’
Wij mensen staan op vergelijkbare wijze in het leven. We weten er heel wat van, vanuit onze eigen optiek, maar het leven is te groot om helemaal te overzien. Om er meer van te verstaan moeten mensen twee dingen doen: Vertellen wat ze weten en luisteren naar wat de ander weet.
NB: over olifanten gesproken. Ds. Jean-Jacques Suurmond schreef in Trouw de volgende column:
Elk mens ziet zijn of haar eigen olifant.
Een parabel
Klik op de foto voor meer info.
Over het christendom: